De grootste opluchting ooit

16 oktober 2017

De grootste opluchting ooit

Hoe doe je dat, een congres organiseren? En waar loop je tegenaan? De congrescommissie van de psychologen- en pedagogenstudievereniging VSPVU organiseert elk jaar het verenigingscongres, dus die zal het vast weten. Advalvas volgde de commissieleden in de voorbereiding en blikt nu met voorzitter Damian Waij terug op het congres van 3 oktober.

Taboes 

Het VSPVU-congres ging dit jaar over taboes. Zes sprekers vertelden hun verhaal, van pedofiele en kind-oudermishandeling, tot relaties met robots en genderdysforie. De dagvoorzitter was neuroprof Erik Scherder en de cabaretier Dian Liesker verzorgde een intermezzo. Op het congres kwamen ongeveer 260 mensen af, minder dan de gehoopte 350. Dit waren zowel leden van de VSPVU als geïnteresseerden van buiten de VU.

Er is nogal een last van de schouders van commissievoorzitter en tweedejaars psychologie Damian Waij gevallen, nu het congres achter de rug is. Een vol jaar van wekelijkse meetings, crisismomenten, keuzes maken en peptalks ging vooraf aan 3 oktober. “Het was oprecht een van de grootste opluchtingen van mijn leven”, verzucht hij een ruime week later. “In de afgelopen periode zijn meerdere mensen naar me toegekomen om te vragen of het wel goed met me ging. Zo moe zag ik eruit. Mijn oma belde me om die reden zelfs een keer huilend op.”

Maar het was het allemaal waard, zo vindt hij zelf. “Het ging fantastisch, echt alles liep op rolletjes en niks ging fout. Ik heb heel veel complimenten gekregen, binnen de vereniging zeiden ze dat het een van de interessantste congressen in jaren was.” Alles was zelfs zo goed georganiseerd, dat de commissie rustig naar alle lezingen heeft kunnen luisteren. Damian vond zelf seksuoloog Rik van Lunsen de interessantste spreker. “Ik vond de manier waarop hij parafilie erbij haalde heel goed. Er was veel interactie met de eerste rij, en daar zat ik nu juist.”

Ging er dan echt helemaal niks mis? Damian blijkt toch wel iets te kunnen bedenken: “Ik was vergeten een speech te schrijven, zo stom. Na de laatste spreker liep ik het podium op, keek ik de zaal in en zonk de moed me in de schoenen. Er zaten zoveel mensen! Van schrik kwam er toen een scheldwoord uit mijn mond, maar dat heeft gelukkig niet iedereen gehoord.” 

'De avond voor het congres was een beetje sterven'

Het aantal bezoekers was lager dan verwacht, iets wat volgens Damian mede te wijten is aan het tijdstip: “Een congres in de ochtend werkt voor veel mensen niet, ik zou toch aanraden om het indien mogelijk in de middag te plannen. Daarnaast hadden veel derdejaars een dubbele werkgroep van hun minor die ze niet mochten missen. Dat waren toch weer zo’n veertig mensen minder.”

De avond voor het congres was “een beetje sterven”. Damian ontdekte dat er nog wat spullen misten in de goodiebags en heeft een tijdlang in zijn eentje de tassen staan bijvullen – hulp kwam gelukkig later alsnog. De volgende ochtend stond hij om kwart over zeven op de VU om dingen klaar te zetten. “Alles bij elkaar was ik na het congres kapot. We hebben nog wat groepsfoto’s gemaakt met robot Alice en zijn daarna allemaal gaan slapen. Die avond hebben we met de commissie tapas gegeten. Ik heb getrakteerd op een rondje cocktails, want dat had iedereen wel verdiend.”

Inmiddels is het stokje overgedragen aan de volgende congrescommissie en geniet Damian naar eigen zeggen van de zijlijn mee. “Er zal vast nog wat plaatsvervangende stress bij komen kijken, maar het is gelukkig niet meer mijn verantwoordelijkheid.” 

Lees ook het congresverslag: 'Alle mannen zijn pedofiel'

hits 603

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties