Buikpijn

15 december 2014

Buikpijn

En dan lig ik ineens te kermen in mijn bedje. Pijn in mijn buik. Ik ben er misselijk van.
“AU”, roep ik.
"Ach liefje”, zegt mijn levensgezel. Hij buigt zich bezorgd over me heen. “Ik ga de buurvrouw halen”, zegt hij resoluut.
Onze buurvrouw is namelijk arts. Fantastisch, nietwaar? Maar… ze is ook de BUURVROUW.

“Laat maar, het valt wel mee!” wil ik hem naroepen. De voordeur slaat dicht. Ik voel me nogal naakt:  alleen gekleed in een T-shirt. Maar goed, pyjama’s draag ik al niet meer sinds mijn kindertijd. Was ik nu toch maar naar de sportschool gegaan de afgelopen maanden. Dan lag ik er nu wat strakker bij. Te laat! Laat al uw ijdelheid varen. Ik hoor de voordeur weer.

“… maak me best zorgen”, hoor ik mijn lief zeggen. Dan klinken er voetstappen op de trap naar de slaapzolder waar ik lig. “Dáár is de patiënt”, roept mijn man, alsof hij een speciale attractie aanprijst. Twee paar ogen kijken me bezorgd aan. De buurvrouw loopt kordaat op me af. Het dekbed wordt opengeslagen tot net boven mijn kruis. Ze bevoelt mijn buik, drukt op verschillende plekken.
“Doet dit pijn?”
“Ja.”
“En hier? Als ik hier druk en dan los laat… geeft dat een pijnscheut? Nee? Hoe lang heb je die pijn al?”

Dat gebeurt er dus als je ziek bent: je geliefde geeft antwoord voor je

 “Hij heeft het sinds gisternacht.”
Dat gebeurt er dus als je ziek bent: je geliefde geeft antwoord voor je. Ik kijk hem vermanend aan.
“Wanneer heb je voor het laatst geplast?”
“Hm, een uur geleden of zo.”
“Hij maakt zich ONTZETTEND druk de laatste tijd en heeft al DRIE nachten niet kunnen slapen. Het zoeken naar een nieuwe baan, en dan dat gesprek met die uitgever voor zijn roman. Hij is helemaal van de leg.”

“Ach-ach”, zegt de buurvrouw. “Kun je plassen? In een potje?”
“NU? Ik weet niet…”
“Weet je wat? Probeer het zo meteen maar. Dan krijg ik het later wel.”
De buurvrouw gaat over tot de voorlopige diagnose. “Waarschijnlijk is het géén blinde darm. Anders zit je tegen het plafond als ik in je zij druk. Zo te zien is de pijn wel uit te houden. Ik wacht de resultaten van je plas nog even af. Maar het kan inderdaad stress zijn. Daardoor kunnen je darmen geïrriteerd raken en dat kan flink pijn doen.” 

Tegen mijn geliefde zegt ze: “Hebben jullie een kruik? Nee? Kom maar even mee, dan krijg je de mijne. Een lekkere warme kruik op de buik ontspant. Geef hem ook wat pijnstillers om de nacht mee door te komen. En een vitamine C pil. Hij moet vooral ontspannen. Slaap is nu het belangrijkste.”

De ziekenbrigade is weg. Ik probeer zo ontspannen mogelijk te liggen.
Zen… Zen… Zen… ZEN…Ontspan… ONTSPAN!
Mijn lief komt met de warme kruik. Dan gaat hij naast me liggen en pakt mijn hand vast. De pijnstiller begint langzaam te werken. De pijn raakt op de achtergrond.
Dan ineens, lijkt het alsof ik val. Ik tuimel in een diep gat, zoals Alice in Wonderland toen ze achter het konijn aan rende. Het voelt niet onprettig, alleen een beetje raar. Na schier eindeloos vallen plof ik zachtjes neer op een groot ledikant. Het is het bed van mijn grootmoeder. Ik ben nog heel jong. Nog geen vijf jaar. Ik heb het koud, maar ze heeft een warme kruik voor me.
Als ik mijn ogen open schijnt de zon door het dakraam.
De volgende dag is allang aangebroken.

hits 3387

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties