Birdman

23 februari 2015

Birdman

"Een film over een verlopen acteur die ooit een superheld speelde en nu een comeback wil maken in het theater? Wat bijzonder!” zegt mijn goede vriendin.
Het is avond. We zitten aan tafel in haar met boeken volgestouwde kamer terwijl het om ons heen steeds donkerder wordt.  Het enige licht komt van de schemerlamp naast haar leunstoel. De lamp boven de eettafel wordt nooit gebruikt. Daar moet een speciaal peertje in en dat is peperduur.  Op tafel staat onze favoriete delicatesse: ingelegde olijven.
Terwijl ik voor ons een shagje rol, zeg ik:
“Een mooie vondst vind ik dat Birdman - de superheld -  hem als een schaduw achtervolgt. Ik denk dat veel mensen zo’n schaduw hebben. Een alter ego dat je tot vervelens toe opfokt en je confronteert met je fouten en niet gehaalde doelen.”
Ze kijkt me geamuseerd aan vanachter haar dikke brillenglazen en vraagt: “En jij? Heb jij ook zo’n stalker?”

Ik antwoord niet, maar zie mezelf lopen over een smal pad met een rugzak op. De weg gaat omhoog en is moeilijk en lang. En dan haal ik het eindpunt. Er is stilte, maar geen beloning of tevredenheid. Plotseling zie ik dat ik niet alleen ben. Een man staat met zijn rug naar me toe. Hij zegt: “Zo, ben je daar eindelijk? Je hijgt als een oud wijf terwijl de weg makkelijk begaanbaar is. Een kind kan het ook. Denk je nu dat je iets hebt bereikt, meneer de bibliothecaris? Zeg nu zelf: dat is toch geen vak! Bijna een halve eeuw op deze aardbol en dan heb je geleerd hoe je boekjes op de goeie plek moet zetten. En nu wil je een roman uitbrengen. Ik snap niet dat zo’n uitgever erin trapt. Hij komt er nog wel achter. Geen hond koopt dat boek. Wie wil er nu een verhaal lezen over een jongen die verliefd is op een transgender? Kun je niet over normale mensen schrijven? En al die energie die je verspilt om webredacteur te worden. Webredacteur! Directeur moet je worden in plaats van loonslaaf. Heb ik je niet het goede voorbeeld gegeven?”
Dan draait hij zich naar mij om. De man komt me bekend voor. Hij heeft zilvergrijs achterover gekamd haar, een prominente neus en een wijkend voorhoofd. 

'Iedereen heeft zijn Birdman'

Ik schrik op als ik de stem van mijn vriendin hoor.
“Het wordt tijd om naar huis te gaan. Of moet ik een deken voor je halen? Je was zomaar ingedut."
“Ik zag mijn vader”, zei ik. “Hij was niet bepaald tevreden over me.”
“Troost je,  niemand is te oud om de goedkeuring van zijn ouders te willen.”
“Iedereen heeft zijn Birdman.”
“Birdman is niet  je vader. Je legt hem woorden in de mond waarvan jij denkt dat hij die zou zeggen of denken. Mijn advies: praat echt met hem. Niet met je alter ego."
Als ik haar woning verlaat kijk ik onwillekeurig achterom. Geen Birdman. Ik moet nodig mijn vader eens bezoeken.

hits 2023

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties